گوشه هايي از وصيت نامه سيد مرتضي مكي نيا-به بهانه هفته دفاع مقدس

تا حالا فكرشو كردي خداحافظي براي هميشه از كساني كه عزيزترين چيزاتن، از كساني كه تموم زندگيتو مديونشوني، چه مزه اي مي ده؟ اونم نه خداحافظي حضوري بلكه تو نامه، بهتره بگم وصيت نامه!

ما كه نمي دونيم خداحافظي چه حسي داره اين حسو كسي لمس كرده كه مي دونه، در راهي قدم مي ذاره كه برگشتي نداره و بايد از همه كس و همه چيز دل بكنه؛ آره براي ما كه دو دستي به دنيا چسبيديم خيلي سخته، حتي نمي تونيم بهش فكر كنيم، ولي برا كساني كه براي هدفي كه بهش يقين دارن مي رن نه تنها سخت نيس بلكه خيلي هم شيرينه.

به هر حال بايد هرچي مي خاي و تو دلت داري ثبت كني بايد تموم زندگيتو توش خلاصه كني بايد از كساني كه حقي به گردنت دارن حلاليت بطلبي ؛ اين مي شه وصيت نامه.

وصيت نامه دايي شهيدم، سيد مرتضي خيلي طولاني بود چون نه فقط از خونوادش بلكه از همه اقشار جامعه خداحافظي كرده بود و براي هر كدام پيامي جداگانه نوشته بود. قسمتي هايي از اين وصيت نامه كه نوشتنش در توان من وخواندنش در توان خوانندگان عزيزه، براتون مي نويسم.

*برادران عزيزدستورات خودسازي امام را _كه همگي ازآنها اطلاع داريد _ سعي كنيد تا حد توان همه را در خود پياده كنيد و بدان عادت كنيد و در ساختن خويش از روحانيت معظم و پيرو خط امام و جوانان انقلابي و پرمطالعه نيز بهره جوييد و با برنامه هاي صحيح و درست در ساختن و تهذيب خويش كوشا باشيد و اين را بدانيد كه ساختن فرداي جامعه بر عهده شماست و تا شما ساخته نشويد كشور ساخته نمي شود و تا كشور درست  نشود جهان آباد نمي شود. تهذيب، وظيفه همه است و ليكن براي شما مهم تر است و به  قول امام تا تهذيب نشده ايد مقام برايتان خطرناك است.

ادامه نوشته

پيام امام رضا عليه السلام به حضرت عبدالعظيم حسني

حضرت عبدالعظیم (ع) که هم اکنون در شهر ری ایران مدفون هستند روایت می‌کند، مولایم امام رضا (ع)، برای من پیام فرستاد و فرمود: سلام مرا به دوستانم برسان و به آنان بگو، راهی را برای نفوذ و تسلط شیطان بر خود باز نگذارند، آنان را به راست­گویی در سخن و ادای امانت وادار کن و همچنین به آنان دستور بده، در مسایل پوچ و بیهوده بحث و جدال را ترک نموده و سکوت اختیار کنند و باز به آنان دستور بده، به سوی هم روی آورند، با هم معاشرت کنند و به دیدار یک­دیگر رفته، ارتباط برقرار نمایند؛ زیرا این عمل موجب تقرب و محبوبیت نزد من می‌گردد!

ای عبدالعظیم! دوستان و یاران من نباید، وقت خود را صرف مخالفت و سرکوبی هم­دیگر نمایند. من با خود عهد کرده‌ام، هر کس مرتکب این­‌گونه اعمال مخرب و هستی سوز شود، و حتی یکی از دوستان مرا مورد خشم و ناراحتی قرار دهد، از خدا بخواهم، او را در دنیا گرفتار سخت‌ترین عذاب­‌ها کند و در آخرت نیز از زیانکاران باشد!

این مطلب را هم، برای آنان توضیح بده که، خداوند نیکوکاران آنها را آمرزیده و از بدکاران آنها هم در گذشته است، مگر کسانی که شرک آورده یا موجب تجاوز و اذیت به یکی از اولیاء و دوستان من شده، یا عداوت و کینه آنان را در دل داشته باشند؛ زیرا چنین گناهانی را پروردگار نمی‌آمرزد، مگر این­که از کار زشت خود بازگشت واقعی نمایند و آن را جبران کنند، وگرنه روح ایمان از قلب آنان می‌رود و از دایره ولایت ما خارج می‌شود و از آن بهره‌ای نخواهد برد، و بدان­که من، از آثار شوم چنین گناهان و لغزش­‌های خطرناکی به خدا پناه می‌برم! (شیخ مفید، اختصاص، ص ۲۴۱)

ميلاد امام مهرباني ها حضرت علي بن موسي الرضا عليه السلام مبارك باد.

• 
  

فقط به خاطر تو

دختر دايي هفت ساله ام كه علاقه زيادي به مادرم داره سرشو اورد جلو تا يه چيزي تو گوشم بگه. گفت مي خوام يه رازي بهت بگم ولي بايد قول بدي كه به عمه نگي. گفتم: باشه قول مي دم. گفت: مي ياي باهمديگه بريم براي عمه دسته گل بخريم؟ گفتم: به چه مناسبتي؟ گفت: مي خوام بدونه كه چقد دوسش داريم. از سوال خودم خجالت كشيدم راست مي گفت هديه كه مناسبت نمي خواد. گفتم: آره درسته دوست داشتن بهترين مناسبته.

با خودم فكر مي كنم آيا من مثل اين كودك هفت ساله مي تونم عشق را معنا كنم؟ چقدر مادرمو دوست دارم؟ مادري كه تمام زندگيشو وقف تربيت فرزندانش كرده، من چقدر تونستم براش فرزند خوبي باشم و راضيش كنم؟

وقتي مريض مي شه و ما ازش پرستاري مي كنيم مي گه خيلي بهتون زحمت مي دم ولي مي دونم كه اگه تمام عمرم رو وقف خدمت به او كنم نمي تونم زحمت يك شب كه تا صبح بيدار بوده و ازم مراقبت كرده رو جبران كنم. 

چرا قدر نعمت هايي رو كه خدا بهمون داده رو وقتي مي فهميم كه خداوند به خاطر ناشكريمون اونو ازمون بگيره؟

مادر نعمت خيلي بزرگيه كه وقتي مريض مي شه همه خونواده مي فهمنن چقدر بهش نياز دارن و چقدر تو زندگيمون تاثير داره.

بزرگي مي گفت خدمت و اطاعت به والدين بهترين و آسون ترين راه براي رسيدن به قرب الهيست. چطوره اين راهو امتحان كنيم؟؟

نامگذاری فرزند- تغییر سبک زندگی

چند روز پیش به مطلبی از خبرگزاری فارس درباره نامگذاری نوزادان در لندن برخوردم که به آمار اسامی نوزادان انگلیسی اشاره کرده بود. فکر می کنید محبوب ترین  نامی که والدین انگلیسی بر فرزندانشان نهاده اند چیست؟؟ اسمی که در صدر جدول قرار گرفته نام محمد است. نام پیامبر مسلمانان. جالب است کشوری که اکثر ساکنانش مسلمان نیستند بیشتر از اسم محمد استفاده کنند ولی ما که مسلمونیم....

وقتی بین اسامی نزدیکانم جستجو می کنم به راحتی می توانم تغییر ارزش ها را در نامگذاری فرزندان ببینم. ملیکا، النا، نگار، آروین و از همه بدتر اینکه اسم فرزندشان را فاطمه گذاشته و او را نسیم صدا می کنند! این در حالیست که اکثر والدین نام های مذهبی مانند محمد، حسن؛ رضا؛ فاطمه و... دارند.
در دین اسلام نامگذاری فرزند از وظایف مهم پدر شمرده شده است. پیامبر اکرم فرمودند: «حق فرزند بر پدر این است که نام خوبی بر او بنهد و به بهترین شکل تربیتش کند.» (کنزالعمال ج16 ص477) نامگذاری یکی از وظایف مهم تربیتی والدین است که در شکل گیری شخصت فرد بسیار موثر خواهد بود.
بهترین نام ها هم در روایات مشخص شده اند. در احادیث معصومین بر اسم هایی که نشانه بندگی خدا، نام پیامبران و ائمه باشند تاکید فراوان شده است. بر نامگذاری فرزند به محمد بسیار تاکید شده  و از برکات این نام مقدس در دنیا و آخرت سخن به میان آمده است. امام رضا علیه السلام درمورد این نام فرمودند: «خانه ای که در آن نام محمد باشد اهل آن بامداد و شامگاهشان توأم با خیر و برکت خواهد بود.» (وسائل الشیعه ج15 ص127) نام فاطمه هم در بین دختران بهترین نام دانسته شده است. امام صادق علیه السلام به کسی که نام دخترش را فاطمه گذاشته بود فرمود: «حال که او را فاطمه نامیدی هرگز دشنامش مده، نفرینش مکن و او را مزن.»(وسائل الشیعه ج15 ص200)
آیا سخنان ائمه را که همیشه سعی کردیم در شادیشان شاد و در غمشان غمگین باشیم عملی می کنیم؟؟ آیا تغییر شیوه نامگذاری، تغییر در سبک زندگی ما نیست؟ آیا اگر نام فرزندمان را فاطمه می گذاریم و او را به نام دیگری صدا می کنیم بی احترامی به نام بانوی دو عالم نکرده ایم؟ دلیل این تغییر چیست و چه مشکلاتی در پی خواهد داشت؟.....